έχεις τον τρόπο
να με τρελαίνεις
να με σκοτώνεις
να μ’ ανασταίνεις
και σαν σκιά
σ’ ότι κι αν κάνεις
μαζί με παίρνεις…

Για σένα μόνο… και αν δεν με παίρνεις αγκαλιά εγώ θυμώνω…

Να με φωνάξεις και στον ώμο σου να γύρω…

Μη μου κάνεις ερωτήσεις… την αλήθεια αν θες να δεις κλείσε τα μάτια σου…

Να χαθώ στα βήματα σου…

Όλα σε σένα τα βρήκα… στο πρόσωπο σου τα βρήκα…

Κορίτσι μου λυπάμαι μα ούτε καν θυμάμαι…
Εσύ μου λες είμαι Θεσσαλονικιά…
Ο αριθμός που καλέσατε ΣΙΓΟΥΡΑ δεν αντιστοιχεί πλέον σε συνδρομητή…

ΚΑΝΕ ΝΤΟΥ και θέλω να τις πω…
Στα μωρά που κοιτούν κάνε ντου… Κύριε πορτριέρη σε ευχαριστώ…
Τις γουστάρω μέσα στη κυρίλλα…  Μπράβο θα σου κάνω κουμάντο…

Είναι φορές που θέλω να σε πνίξω και άλλοτε διάπλατα τα χέρια μου να ανοίξω…
Έρωτα ή  Πόλεμο… τι ζητάς από τα δυο…
Πες μου  τώρα τι ζητάς από μένα…

Πάνω στο ρυθμό να σε έχω μωρό…
Δώστα όλα λοιπόν… Θα σε μάθω εγώ πως το κάνουν σωστά
Θα σου δείξω εγώ δυο τρόπους  για να μπεις στο ρυθμό
… πάλι εδώ κάνει πανικό…

Καιρός να υποδεχτούν… το νέο cHRIS.

Που το πας, αν ήξερες τι θέλεις….
βγάζεις τρελλά από την ώρα που σε γνώρισα…
Δεν ξανακερδίζεις ότι χάνεις…
και θα με παρακαλάς….
Πες μου τι ζητάς απ τη ζωή μου…

Άντε ψυχανάλυση να κάνεις
Εσύ δεν μπορείς να με τρελάνεις!

16.4.2009:

“Back from a city walk with bafles & coffee break after shopping and before walking at paralia.”

[...Girls you rock! ... ε ρε τι κυκλοφορεί στη πόλη!... Delicious! ]

Αλλάζεις καρδιά δίχως λόγο κανένα
μετά απ’ όλα αυτά που έχω κάνει για σένα,τίποτα
αλλάζεις ζωή σκοτεινιάζεις σαν νύχτα
τελειώνει έτσι απλά με μια καληνύχτα, τίποτα

Πως τολμάς να με συγκρίνεις
Ότι ζήσαμε να σβήνεις
Σου μιλάω και ‘συ το πρόσωπο γυρνάς
Ξαφνικά την πόρτα κλείνεις
Πότε έμαθες να δίνεις
Και ζητάς και με συγκρίνεις,πως τολμάς

Αλλάζει η φωτιά που ‘χε ανάψει η αγάπη
τη σβήνεις στο χώμα και γίνεται στάχτη, τίποτα
αλλάξαμε εμείς ή έχουν αλλάξει οι άλλοι
τι ψάχνεις δεν ξέρω και χάνεσαι πάλι,τίποτα,τίποτα

Παραμύθι όμορφο ζούμε απόψε πάλι,
τ’ όνειρο ζωντάνεψε με ένα μόνο χάδι …

Παραθύρι άνοιξες μέσα στην ψυχή μου,
τρόμαξα με σκέπασες, κι έκλαψες μαζί μου…

Όνειρο αληθινό απόψε πάλι ζω στην αγκαλιά σου,
όνειρο αληθινό,φοβάμαι να σκεφτώ πως ζω μακριά σου…

Μια καρδιά ζωντάνεψε και είναι η δική μου,
νιώθω πως στο πλάι σου βρίσκω την ζωή μου..

Όνειρο αληθινό απόψε πάλι ζω στην αγκαλιά σου
όνειρο αληθινό, φοβάμαι να σκεφτώ πως ζω μακριά σου…

Δύο νύχτες και μαζί σου,
ο έρωτας με τύφλωσε
δύο νύχτες, το φιλί σου,
στην καρδιά μου μίλησε
Λόγια γλυκά μου είπε,
λόγια αγάπης
και το είναι μου το ξύπνησε

Δως μου λίγο χρόνο αυτό ζητάω μόνο
για να σου αποδείξω πόσο σ’ αγαπώ
Θα γίνω η αγάπη μέσα στην καρδιά σου
και στα όνειρα σου θα είμαι μόνο εγώ

Δύο νύχτες, και κοντά σου,
η ζωή μου άλλαξε
δύο νύχτες, η ματιά σου
την ψυχή μου άγγιξε
Μέσα μου νιώθω κάτι,
κάτι μεγάλο
που η καρδούλα μου δεν άντεξε

Δως μου λίγο χρόνο

Δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανένα τα άκουσα τα είδα όλα με σένα…

Αφού ήσουν το πιο ωραίο ψέμα…

Κάποτε θα δεις πονάει η αγάπη στο πρώτο σου δάκρυ θα με θυμηθείς…

Κάποτε θα δεις τι ήμουν για σένα…

Αν ποτέ πληγωθείς και νιώσεις πως προδώθηκες, μην κλάψεις.
Ήρωας δεν είναι αυτός που ξέρει να νικά, αλλά αυτός που ξέρει να κρύβει όλη του την πίκρα πίσω από ένα ζεστό χαμόγελο..

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΑΠO ΣΕΝΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ…

Σβήσε το φως κι ασ’ τη σιωπή να μιλά
είναι στιγμές που λέν’ τα μάτια πολλά.
Η μοναξιά δεν ήταν φίλη καλή
δεν είχα όνειρα, ώσπου σε γνώρισα και ζω απ’ την αρχή.

Μόνο για σένα κάνω όνειρα ξανά
μόνο για σένα διαγράφω τα παλιά.
Έδωσες χρώμα σε μια ασπρόμαυρη ζωή
νιώθω πως όλα θα τ’ αλλάξουμε μαζί.

Θα σ’ αγαπώ, όσο θα ζω
τη ζωή μου δίνω, πλάι σου να μείνω.

Πόσες βραδιές είχα σε μένα κλειστεί
πότο, τσιγάρο, η παρέα γνωστή.
Ήρθες εσύ σαν ήλιος στη συννεφιά
και με ανάστησες, ζωή μου χάρισες στα πρώτα σου φιλιά.

Μόνο για σένα κάνω όνειρα ξανά
μόνο για σένα διαγράφω τα παλιά.
Έδωσες χρώμα σε μια ασπρόμαυρη ζωή
νιώθω πως όλα θα τ’ αλλάξουμε μαζί.

Θα σ’ αγαπώ, όσο θα ζω
τη ζωή μου δίνω, πλάι σου να μείνω…..

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ…

Στα 5 μέτρα μπρος μου η πίστα περιμένει βαρύ ζεϊμπέκικο και εσύ κοντά μου ξένη,

για σένα μάθε το πως φέρνω αυτή τη βόλτα,

για σένα πνίγομαι στη ζάλη στον ιδρώτα,

για σένα χάνομαι στη νύχτα του Σαββάτου

και το ζεϊμπέκικο στο γύρο του θανάτου…

Τώρα που φεύγεις από εμένα και σε χάνω
ένα σου λέω, μην αλλάξεις ουρανό
σημάδια άφηνε στα σύννεφα επάνω,
γιατί δεν πρέπει να χαθούμε εμείς οι δυο.

Δώσε μου λιγάκι ουρανό,
πάρε με μαζί στο πέταγμα σου,
μάθε με και εμένα να πετώ,
να μην έχω ανάγκη τα φτερά σου.

”Κάποιο βράδυ μου χες πει πως πρέπει να γεννήθηκα για σένα, μόνο για σένα”.

Κάποιο βράδυ σου ΄χα πει… και έμεινα εδώ…. να μην φοβηθείς….

να μην μείνεις μόνη σου και εγώ στο τίποτα…

Πως γίνεται να πληγωθείς όταν δεν έχεις δώσει τίποτα;… Απλά, υποκρίνεσαι..

Με κοιτάς στα μάτια με κοιτάς… Τι ζητάς…

Πες μου πως κοντά μου θες να ρθείς για λίγο…

Πες μου όσα ψέματα τολμάς… μόνο μην μου πεις πως μ’ αγαπάς…

Μου σπάτε τα νεύρα, δεν νιώθετε τίποτα…

Τελικά δεν αξίζεις τίποτα
κι έδωσα πάρα πολλά
σαν συνήθεια παλιά σε ξεπέρασα
και τώρα είμαι καλά

Τελικά δεν αξίζεις τίποτα…
κι έχασα τόσο καιρό
να γυρίσω ξανά αποκλείεται
δεν θέλω και δεν μπορώ

Διάλεξες λάθος τρόπο να ζεις
και πληρώνεσαι γι΄αυτό
μην επιμένεις σ΄όλους να λες
οτι έφταιξα εγώ
δικαιολογίες μη ψάχνεις να βρεις
γιατί δεν έχεις λόγο τιμής
νιώθω ψέματα πάλι θα πεις…

Παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα… Ναι καλά, κάτι μας είπες τώρα… Εδώ δεν καταλαβαίνετε τα πεζά… θα καταλάβετε τα ποιητικά?

Ποτέ μου δε φοβήθηκα να ψάξω την αλήθεια
ήρθα, σε πλησίασα, σου ζήτησα βοήθεια
έκλεισες τις πόρτες σου εσύ
κάποτε ενώσαμε, για πάντα τις ζωές μας
ορκισμένοι αντίπαλοι το αύριο και το χθες μας
μια στιγμή αγάπης δεν αρκεί

Απάντησέ μου, αν είμαι εγώ κάτι για σένα
απάντησέ μου, για μια φορά έξω απ’ τα δόντια μίλησέ μου
να καταλάβω αν έχεις μέσα σου καρδιά
Απάντησέ μου πώς όλα γίνανε καπνός
απάντησέ μου ό,τι κι αν ένιωσα δεν άλλαξα ποτέ μου
πώς το κατάφερες εσύ σε μια βραδιά…

Εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους,
τους δήθεν, τους μεγάλους
που τάχα σ’ αγαπάνε…
Εγώ δεν είμαι σαν εκείνους
που κάνουνε τους φίλους
και πίσω σου γελάνε…

Γιατί εγώ σ’ αγαπώ και το φωνάζω
και να ξέρεις δεν αλλάζω
έτσι ήμουν και έτσι θα’ μαι..
Γιατί εγώ σ’ αγαπώ σαν τη ζωή μου
και αν δεν είσαι εδώ μαζί μου
σαν μικρό παιδί φοβάμαι…

Δεν θα ρίξω κι άλλο κλάμα
να γελάς εσύ κρυφά,
δε θα πω “χαράς το πράγμα”
που μου κλέβεις τη χαρά

Δε θα σε δικαιολογήσω
στην καρδιά δεν θα κρυφτώ,
και το δρόμο θα σου δείξω
που δε θα ‘χει γυρισμό

Μες στο δάκρυ δεν θα κρύψω
ενοχές κι εγωισμό
και το δρόμο θα σου δείξω
που δε θα ‘χει γυρισμό

Κι αφού βάνω σε μια τάξη τ’ ασυμμάζευτα
θα σου πω αν είσ’ εντάξει τώρα μάζευ’ τα,
κι αν κρατάς το χαρακτήρα τον αλύγιστο
παρ’ το δρόμο που σου πρέπει τον αγύριστο…

Σ’εκδικήθηκα
Ούτε μια φορά απόψε δεν σε θυμήθηκα
Τ’όνομα σου να το συλλαβίσω αρνήθηκα όπως παλιά
Σ’εκδικήθηκα
Και τα φώτα έσβησα μα δε φοβήθηκα
Ούτε με το μαξιλάρι σου κοιμήθηκα αγκαλιά

Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν’αγαπάω, για τίποτα να ζω
Σ’εκδικήθηκα τον εαυτό μου σκότωσα μα σ’εκδικήθηκα
τον εαυτό μου σκότωσα μα σ’εκδικήθηκα

Σ’εκδικήθηκα
Ούτε πάνω απ’το τηλέφωνο δεν στίθηκα
Ούτε από τα συγγνώμη σου κρατήθηκα,
λόγια φτηνά

Σ’εκδικήθηκα
Δεν μου λείπει τώρα ότι κι αν στερήθηκα
Για όσα έχασα για πάντα δε λυπήθηκα,
ειλικρινά

Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν’ αγαπάω, για τίποτα να ζω
Σ’ εκδικήθηκα τον εαυτό μου σκότωσα μα σ’ εκδικήθηκα
τον εαυτό μου σκότωσα μα σ’εκδικήθηκα
Κι από τις στάχτες μου εγώ ξαναγεννήθηκα…

Πριν σε γνωρίσω…

Ότι δεν έδωσες, δώστο σε μένανε
και ότι δεν έδωσα το΄χω για σένανε
Νύχτες ατέλειωτες εγώ περίμενα
κοίτα να μη βρεθείς στα κακώς κείμενα…

Η κοινή μας πορεία προς… το ανέφικτο, το απροσδόκητο, το ιδεατό…

Ο Έρωτας δεν γνωρίζει λογικές σκέψεις…

έρχεται και σου χτυπά τη πόρτα χωρίς να ρωτήσει αν θέλεις να τον δεχθείς…

Προσπαθείτε στις σχέσεις σας [κάθε είδους...] να στηρίζεστε σε αληθινά,

αγνά αισθήματα και όχι στην επιτήδευση και τα στιγμιαία “θέλω”…

Ας ταξιδέψουμε για λίγο στα άδυτα της ψυχής μας…

πέρα από το ορατό, το “πρόστυχο”…

ας μπούμε βαθιά μέσα μας, στη ψυχή και τη καρδιά μας…

Άλλωστε η ποίηση δεν έχει όρια, όπως και η ζωή…

Θα θυμάμαι με τον ήλιο το πρωί
Πως ήσουν κάποτε για μένα της μέρας το φως
Θα θυμάμαι με τον ήχο της βροχής
Πως όταν έφυγες μια μέρα έκλαψε κι ο ουρανός
Μη ρωτάς λοιπόν για μένα
Μη γυρνάς στα περασμένα
Εγώ για σένα

Κι αν τραγούδια θα γράψω
Κι αν Θάλασσες κλάψω για σένα
Πίσω δε θα γυρίσω, φιλιά να ζητήσω
Χαμένα

Να μ’ αγαπάς να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά…

Να με κρατάς αγκαλιά στιχτά

γιατί μου πήρε πολλά το 7 εκτός κι αν είπα το έλα εγώ σε αυτά…

Μακάρι να είναι η καρδιά μου ρόδι τρυφερό,

να στο χαρίσω να στάζει η αγάπη ένα σωρό…

Τα χρόνια φεύγουν γοργά περνούν…

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά…

Όταν ο ήλιος και η σελήνη συναντήθηκαν για πρώτη φορά,

ερωτεύτηκαν με τη πρώτη ματιά και ξεκίνησε μια μεγάλη αγάπη…

Μα δεν μπορώ ν’ αγγίξω τα όνειρα σου με τη σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω…

Όταν ο ήλιος πάψει ν’ ανατείλει.. ίσως τότε να πάψω να της λέω πως την αγαπώ…

Περπατάς στα σύννεφα εσύ με τους αγγέλους και σου χαρίζω της αγάπης τα φτερά…

Ένα μονόγραμμα… χιλιάδες αισθήματα…

Είναι νωρίς για σένα και για μένα… Μ’ ακούς;… Είμαι εγώ μ΄ακούς; …

Επειδή η λογική τελειώνει εκεί που αρχίζεις εσύ…

Επειδή χαράζεις καινούριες πληγές στο κορμί μου

και γίνεσαι εσύ η ψυχή μου…

και επειδή υπάρχουν τόσες χιλιάδες επειδή…

και μόνο στα χέρια σου νιώθω ατόφιος εγώ…

Δεν είναι κρίμα να μένουμε μόνοι μας; Γιατί υψώνετε τείχη;

Σβήσε το φως σβήσ’ τα παλιά σβήσε κι εμένα
και άντε να φτιάξεις μιαν αγάπη απ’ την αρχή
είν’ τα βουνά στη μοναξιά συνηθισμένα
κι αντέχουν πάντα στο χιονιά και στη βροχή

Εγώ σε δέχτηκα με όλες σου τις πράξεις
δεν είν’ ο έρωτας παιδί της λογικής
όπου κι αν πας όπου βρεθείς όπου κι αν ψάξεις
τόση αγάπη πες μου πού θα ξαναβρείς…

Να το πιστέψω δεν μπορώ, εκεί που νομίζω πως χάνομαι

εσένα αγάπη μου αισθάνομαι

και νιώθω ξανώ πως υπάρχω για σένα πως ζω…

Καμμιά δεν μοιάζει με σένα μάτια μου…

Είσαι το δάκρυ που καίει στα μάτια μου

Είσαι αλήθεια το φως στα σκοτάδια μου…

Γιατί… Όλα σε θυμίζουν απλά και αγαπημένα…

πράγματα δικά σου καθημερινά, σαν να περιμένουν κι αυτά μαζί μ’ εμένα

ν΄άρθεις κι ας χαράξει για στερνή φορά…

Όλη μας η αγάπη τη κάμαρα γεμίζει, σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο,

πρόσωπα και λόγια και το όνειρο που τρίζει, σαν θα ξημερώσει τι θα ΄ναι αληθινό…

Περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της ψυχής μου…

Κάθομαι κοντά σου, δυο μάτια όμορφα…

Όταν αρχίσουν όλα ψεύτικα και αληθινά…

πρέπει μακριά να φύγω, μνήμες κρατώ σφιχτά…

Όλα δεν φωτίζουν άστρα στον ουρανό,

λόγια που ορκίζουν, μάτια που δεν θα δω…

Έλα ξάπλωσε
αστέρια κάρφωσε η νύχτα σειρά
κλείσ ‘τα μάτια κι αφήσου απλά
να σε παν’ τα όνειρά σου

Γέλα λίγο
για σένα ανοίγω ζωή κι αγκαλιά
σβήσ’ τα δάκρυα κι άκου απλά
τι σου λέει η καρδιά σου

Πέφτει τ’ αστέρι μας
κάνε μια ευχή
ελεύθερη να ‘ναι η ψυχή μας
κι ό,τι περάσαμε πριν στη ζωή
να’ ναι η κρυφή δύναμή μας…

Ax na min teleione poteee…….. Na min ksimerone poteee…….
Min ksanabrexe pote… tora pou stegnose to dakri mou…
Piase ta xeria mou gera… Afou me niskises senan agona aniso…
Pame Aggele mou ston diko mas ton paradeiso…..

Me ti porta anoixti…

Pou na sai…

Mono min mou peis pos m’agapas…

MEINEEEE………..

Monos mou to perasa ki auto… den iparxei lathos kai sosto…mes sti nixta akrobato…

Poio Kormi Se Ta3idevei… LIVE

“Mπούφος αρσενικό, νυκτόβιο αρπακτικό πουλί (Bubo bubo) που συγγενεύει με την κουκουβάγια. Γνωστό και ως βλάκας & ηλίθιος…”

Maria Haukaas Storeng – Hold On Be Strong (Studio Version)

Maria – Hold On Be Strong NORWAY Eurovision 2008 Semi-Final

I Surrender – Song from album “Breathing”

Nobody Knows

One of the Album tracks from Maria’s (ESC Norway 05) New Album “Hold On Be Strong” (2008)

Mary Mary’s song Shackles (Praise You).
From the Norwegian TV program “Top 10″ 2007. Maria performing I HAVE NOTHING in Norwegian Idol 2004.

Performing ‘Har En Drøm’ By Jørn Hoel in Norwegian Idol 2004.

Maria Haukaas Storeng & Mira Craig – Mine All Mine

Breathing (HER FIRST MUSIC VIDEO!)

Maria’s journey from singing in the Annie musical in early 90′s, until performing “Hold on be Strong” in Eurovision Song Contest, Belgrade 2008.

Στίχοι: [ για πολλούς αναφέρονται στη Μοναξιά... ]

Δεν έχει πρόσωπο μα πρόσωπα αλλάζει
Άλλους κατάρα κι άλλους ευχή τους μοιάζει
Άλλοι την πολεμούν γιατί ίσως τη φοβούνται
κι άλλοι στο πλάι της μονάχα θέλουν να κοιμούνται.
Χαίρεσαι απίστευτα σα φεύγει από κοντά σου,
Μα είναι η μόνη που ακούει τα παράπονα σου
Δεν βρέθηκε για την περίπτωση της χάπι
Και δεν γιατρεύεται με εφήμερη αγάπη.

Τι είναι, τι είναι, ψάξε και θα το βρεις γύρω σου αν δεις θα αντιληφθείς.
Ότι χωράει παντού και πάντα η μόνη σου αβάντα
Όταν πληγωθείς μαζί την παίρνεις και τρέχεις να κρυφτείς
Να γιατρευτείς από μια εφήμερη αγάπη
Κι υπάρχει μπόλικη σ΄ αυτούς τους καιρούς τους χαλεπούς.

Δυστυχώς κοντά στη γνώση χάθηκε ο νους,
Έφυγε, πέταξε για άλλους ουρανούς
Μένουμε πάντα μ’ αυτήν να μας θυμίζει τη φτήνια
Που καταντήσαμε να ντύνουμε ακριβά με μπόλικη γκρίνια.
Και γαμώτο άριστος σύμβουλος για αυτοκριτική
Άλλοι τη λένε λευτεριά, άλλοι την λένε φυλακή.

Δεν έχει πρόσωπο κι όμως σου μοιάζει
Σαν φεύγει η ψύχη σου το γιορτάζει
Μα σου ταιριάζει..

Δεύτερος γύρος κι άλλα στοιχεία θα πω.
Χρόνο κλέβει απ τον σακάτη μας καιρό
Κάνει τη φλόγα για ζωή πιο δυνατή,
γίνεται χρώμα σε καμβά, γίνεται στίχος σε χαρτί.
Γίνεται θάλασσα βαθιά αν δεν κολυμπήσεις σωστά, πνίγεσαι
Stavento γίνεται , στις δυσκολίες στην αγκαλιά της κρύβεσαι.
Ανοίγεσαι, γνωρίζει όλα τα μυστικά σου
Η ειλικρινέστερη σχέση που ΄χες ποτέ κοντά σου.
Πιο ώριμη η σκέψη σου μετά από καιρό,
μαζί της λιγότερα τα λάθη, μικρότερη η πληγή της.

Τη λες ευχή εσύ, τη λέω κατάρα εγώ, μα σε τρομάζει!
Τι είναι, τι είναι, ψάξε και θα το βρεις

Εν λευκώ…

Σ’έχω βρει και σε χάνω…

Εκκρεμότητα

Μέχρι το τέλος…

Μικρή διαφορά…

Παρέα…

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Είναι φοιτήτρια στο τμήμα Πολιτικής Ανάλυσης της Νομικής Σχολής Αθηνών. Έχει σπουδάσει πιάνο και θεωρητικά στο Ελληνικό Ωδείο. Έχει πάρει μέρος σε συναυλίες με τον Χρόνη Αηδονίδη. Ξεκίνησε την δισκογραφική της παρουσία με το cd της Δεύτερης Ακρόασης της Μικρής Άρκτου στο οποίο ερμήνευει τα τραγούδια: «Ασπιρίνη» ( Γ. Ευαγγελάτου- Κ. Τσίρκα) και «Ποιος Ξέρει» ( Μ. Πολυδούρη – Μ. Σελητσανιώτης).

• Με την πρώτη της προσωπική δισκογραφική δουλειά “εκατό μικρές ανάσες” (στίχοι και σύνθεση των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Κώστα Τσίρκα) αναδεικνύεται ως μία από τις πολλά υποσχόμενες νεανικές φωνές.

• Το 2007 κυκλοφορεί το cd single ” Εν Λευκώ” στο οποίο ερμηνεύει δύο τραγούδια (σε στίχους και μουσική Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη.

• Το 2008 κυκλοφορεί ο νέος της δίσκος με τίτλο “Μέχρι το τέλος” σε στίχους και μουσική Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη από την δισκογραφική εταιρεία “Μικρή Άρκτος” . Την επιμέλεια της παραγωγής έχει κάνει ο Παρασκευάς Καρασούλος.

Myspace ιστοσελίδα: www.myspace.com/natassabofiliou

Ποια εσύ…

Κάποτε θα δεις…

Μόνο για σένα…

Αστέρι μου…

Δεν σε νοιάζει…

Δεν μ’αγαπάς…

Πες το μου ξανά…

Πως τολμάς…

Πάμε ψυχή μου…